موسیقی مردمی چیست؟

به موسیقی گفته میشود که به نحوی به یکی از اشکال موسیقی مربوط بوده و برای عموم قابل دسترسی است و غالبا به صورت تجاری توزیع میشود. موسیقی مردمی (یا رایج) در وجه مقابل موسیقی کلاسیک (یا سنتی) قرار دارد، که در گذشته فقط مختص نخبگان یا طبقه بالای جامعه بوده است؛ و یا موسیقی محلی که به صورت غیر تجاری پیشرفت میکرد.
از واژه موسیقی مردمی میتوان تعاریف کلی و جزئی زیادی داد. در کلی ترین تعریف، هر آنچه که غیر از موسیقی کلاسیک (که آن را موسیقی هنری نیز میتوان نامید) باشد را میتوان موسیقی مردمی به حساب آورد. در اوایل قرن 19 میلادی، آهنگهای سنتی مردم عادی را موسیقی مردمی می نامیدند ولی در اواخر قرن 19 این آهنگها را موسیقی محلی نامیدند و از موسیقی که بین مردم پایین دسته شهر رواج داشت جدا کردند. امروزه موسیقی مردمی توسط رسانه های جمعی بصورت کاست و سی دی یا توسط رادیو پخش میشود.

تئوری های موسیقی مردمی

در زیر نقطه نظر کارشناسان و صاحبنظران انسان شناسی و جامعه شناسی آمده است که تعاریف علمی تری را می دهند. Frans Birrer (1985) چهار تعریف و تصویر از موسیقی مردمی میدهد.

1. تعریف هنجاری : موسیقی مردمی، موسیقی درجه دوم و فرعی است.
2. تعریف نقض : موسیقی مردمی، موسیقی است که چیز دیگری نیست (معمولا هنری یا محلی)
3. تعریف جامعه شناختی : موسیقی مردم، با یک قشر اجتماعی در ارتباط است و برای (یا توسط) یک قشر اجتماعی ساخته میشود.
4. تعریف فناوری- اقتصادی : موسیقی مردمی، توسط رسانه های جمعی و بازارهای عمومی توزیع میشود.

به نقل از Midelton (1990) "هیچکدام از این مرزبندی ها، متقاعد کننده نخواهد بود". Hall (1985) میگوید : "اینکه بدون دانستن سنت های یک جامعه، بخواهید در یک مقطع زمانی خاص بدانید که فلان چیز مربوط به قشر نخبگان بوده یا مردم عامی، کاری عبث و بیهوده است". با این وجود موسیقی مردمی را بایستی با یک دید وسیع نگاه کرد.
Bennett (1980) بین قشر مردمی درجه اول و درجه دوم تفاوت قائل میشود. که اولی با رسانه های جمعی در ارتباط است و دومی به بازسازی آثار سنتی می پردازد که توضیح داده خواهد شد. بازسازی از ویژگی های هر نوع موسیقی است، بازسازی سطح بالا و حرفه ای میتواند عنوان موسیقی مردمی را در پی داده باشد، و مخاطبان آن از خاص، به مخاطب عام تغییر کند.

تجارت و موسیقی مردمی

موسیقی مردمی، حاصل تشکیلات تجاری مدرن و امروزی برای بدست آوردن سود اقتصادی است. دست اندر کاران موسیقی مردمی، سعی میکنند گونه ای از موسیقی را انتخاب کنند یا بسازند، که مقبولیت بیشتری نزد عامه مردم داشته باشد ودر نتیجه سود اقتصادی آنها را حداکثری نماید. از این نظر است که موسیقی مردمی با محلی فرق میکند؛ که توسط مردم عادی که برای تفریح و سرگرمی خودشان آنرا ساخته بودند، و همچنین از موسیقی کلاسیک (سنتی) که برای خدمت رسانی به کلیسا بود و نخبگان عهده دار آن به شمار می آمدند.(امروزه دولتها و مراکز دانشگاهی عهده دار موسیقی کلاسیک هستند.)
با وجود اینکه تجارت حرف اول موسیقی مردمی را میزند، جوانانی که دوست دارند موسیقیدان سبک مردمی بشوند لزوما انگیزه شان پول و ثروت نیست، بلکه آنها اغلب میخواهند استعداد و توانایی های خود در خلاقیت ها و قدرت بیان نشان دهند، و یا حتی برای سرگرمی این کار را انجام دهند. بطور تاریخی، این اختلاف انگیزه (مالی و هنری) بین سرمایه داران و موسیقیدانان در صنعت موسیقی مردمی همواره وجود داشته .

غیرحرفه ای ها و موسیقی مردمی

بسیاری از مردم، اغلب در زیرزمینها و گاراژها، با وسایل ابتدایی موسیقی مردمی را در کنار دوستان و با هم دیگر اجرا میکنند. این گونه فعالیتها یکی از روشهای مرسوم جوامع مدرن هستند. در موسیقی مشارکتی، "باندهای زیرزمینی" نقش اساسی در احیاء موسیقی محلی دارند، که در زمانهای گذشته توسط مردمان عادی ساخته و پرداخته و از طریق سینه به سینه، به دیگران منتقل میشد. تفاوت میان موسیقی محلی قدیمی و موسیقی غیرحرفه ای مردمی آن است که در نوع دوم بر خلاف گذشته، آماتورها با استفاده از فناواری رسانه ای، به خوبی میتوانند به موسیقی حرفه ای گوش بدهند، از آنها بیاموزند و یا حتی با آنها رقابت و برابری کنند.

ژانرها

آنچه که امروزه ما به عنوان ژانر یا زیرگروه های موسیقی می دانیم، حاصل پیشرفت موسیقی مردمی از اواسط قرن 19 میلادی تا کنون است. تقسیم بندی این گروها تحت عوامل متعددی و در اثر گذشت زمان صورت گرفته. این تقسیم بندی ها آنقدر حساس نیستند و در اغلب موارد وارد حوزه یکدیگر میشوند، بخصوص زمانی که یک سبک تازه پا گرفته و در حال پیشرفت است. در ریر اسامی تعدادی از سبکهای موسیقی را مبینید :
اسید، بلوز، هیپ هاپ، R&B، دیسکو، الکترونیک، راک ، گاسپل، جاز، عصر جدید، راگ، موسیقی جهانی.