| دوره ی
اوج دلکش در زمان همکاری وئ با مهدی خالدی می باشد.مهد
خالدی که کمار خود را از سال 1320 هـ .ش رسماً در رادیو شروع
کرده بود.در سالهای 1324 هـ.ش و 1325 هـ.ش .چندین بار برای ظبط
صحفه به بمبئی سفر کرد.در سفر دوم دلکش بعنوان خواننده همراه وی
بود. مهدی خالدی در گفتگویی می گوید: سال 1325 هـ.ش دو مرتبه
قرار شد به هندوستان برویم.این دفعه خانم دلکش با ما
بود.برای پر کردن صحفه رفته بودیم.از سایرین هم نمی توانستیم آهنگ
بگیریم.می بایستی خودمان بسازیم و این بود که من شروع به نوشتن
تعدادی آهنگ که اینجا ساخته بودم و دلکش(عصمت باقر پور)در رادیو
خوانده بود، کردم. تعدادی هم اهنگ محلی را خود دلکش می دانست
و ازآنها مدد گرفتم در حدود بیست و چهار یا بیست و پنج صحفه
با دلکش پر کردم.
همکاری خالدی و دلکش در ارکستر شماره ی دو رادیو تهران بود که
اولین رهبر ارکستر مهدی خالدی بود.در ان زمان به نقل از خالدی .علی
زاهدی(ضرب)،فریدون حافظی(تار)،مصطفی کسروی(فلوت و پیانو)، قاسم
نیکپور(پیانو)، طباطبایی(تار)،مصطفی گرگین زاده (ترومپت)، بزرگ
لشکری(ویلن)،جواد لشکری(ویلن)، عنایت عدالت(ویلن)،اصغر فتوره چی
(ویلن)، اصغر خالدی(سنتور)،حمید زاهدی(ویلن)، شاپور حاتمی(تار)،
اصغر زارع(ویلن)، باشوکی (ویلنسل)، اصغر امیدی(ویلن)،چنگیز عسکر
پور (فلوت)و حسن همدانیان (تنبک) با این ارکستر همکاری می کردند.
از تصنیف های معروف خالدی در این زمان می توان از «رعنا
جان»،«بخواهی ، نخواهی»،«بی قرار »،«به کنارم بنشین» و «آمد
نوبهار»« نام برد.خالدی درباره ی تصنیف آخر می گوید«......این
تصنیف را درست کردم، پانزده روز قبل از اجرا در رادیو، بین زاهدی و
دلکش اختلاف بود.دلکش می گفت : من می خوانم و زاهدی می گفت: نه خیر
بنده بهتر از شما می خوانم. بالاخره آهنگ «آمد نوبهار » را هم
مرحوم زاهدی خواند و هم دلکش. |
