گفتگوی فرامرز یگانه خواهر زاده خانم الهه با شبکه " کانال وان " درباره خانم الهه در تاریخ 24/5/1386 چهارشنبه ساعت 8:30 شب :

حدود  سه ماه  پیش خانم الهه تصمیم می گیرند که توسط روابطی که پسرشون با رادیو تلوزیون و وزارت اطلاعات ! و وزارت ارشاد به وجود می اورند به ایران برگردند . و در این مدت سه ما ه با اون حالت خیلی ضعیفی که داشتند چون چندین و چند سال که هوموتراپی می کردند به گمان من و یا به یقین افراد خانواده ایشون وقتی که عذرشون رو می خوان که به اصطلاح نمی تونن کار دیگه ای براشون بکنن چون وقتی که سرطان به استخوان می رسه تصمیم می گیرن به خاک وطن برگردن و در اینجا  در کنار اقوام و دوستان و فامیل باشن . حدود یک ماه پیش ایشون در یک سفری که به لواسان می رن در شمال تهران حالشون خیلی بد می شه . به حالت بسیار وخیمی مانند حالت " کما " می گیرن ایشون رو یه آمبولانس که خصوصی بوده ایشون رو به یکی از بیمارستانهای اونجا انتقال می دن . ولی بدبختانه با تمام شرائطی که در ایران وجود داره بویژه برای هنرمند یکی  دوتا از بیمارستانها جواب  نه  به ایشون می دن و ایشون رو بستری نمی کنن  و ایشون رو در حالت کما در داخل آمبولانس در داخل خیابونهای تهران برای پیدا کردن بیمارستان این سو و ان سو می بردن !  به هر حال توسط یکی از دوستانشون ( دوستان پسرشون ) که استاد دانشگاه  و از دوستان قدیم ایشون بودن تماس می گیرن و دکتر معالج ایشون هم تایید می کنه کنه ایشون رو باید در بیمارستانی در سعادت آباد تهران باشه در بیمارستان پارسیان بستری کنن . و بلا فاصله به قسمت " آی سی یو " می برن چون ایشون در کما بوده . مدت یک هفته در کما به سر می برن و در این مدت هم خوب آنچه دکتر ها تجویز می کردن مدوا می کنن  و سعی می کنن که ایشون رو بهبودی بدن اما عفونت خونی که در بدن ایشون وجود داشته و اون هم بر اثر مقدار بسیار قابل ملاحظه ای دارو هایی که به ایشون به اصطلاح تجویز شده بوده خون ایشون وقتی تصفیه می شه و شستشو داده می شه چون عفونت گرفته بوده ایشون از کما در می یاد و حالتی بوده که می تونسته بنشینه و صحبت بکنه اما تنفسش بسیار مشکل بوده . در این مدت هم مواد غذایی و داروئی به صورت سرنگ و سرم به ایشون تزریق می شده ولی مشکلش تنفسشون بوده . یک روزی وقتی حالشون بهتر از قبل می شه تصمیم می گیرن به بخش خصوصی ببرنش . کمتر از 24 ساعت که در بخش بودن حالتش دوباره بر می گرده و مجبور می شن که ایشون رو به " آی سی یو " برگردونن و مدت 15 روز هم اونجا بوده اما دکتر ها بویژه یه آقای دکتر که  ما از طریق بیمارستان پارسیان متوجه شدیم چون اسم ایشون رو از طریق بیمارستان دریافت کردیم چون اقوام خانواده ما این رو به ما نمی گفتن آقای دکتر رستمی بودن دکتر که بسیار معتقد بودن که اگر مداوای درستی صورت بگیره شاید که بشه ایشون رو چند مدتی زنده نگه دارن و این کار ادامه پیدا می کنه تا چند روز پیش که مجددا ایشون به کمایی می رن کمایی که یک روز کاملا در کما بودن و روز بعدش چند ساعتی بیدار می شن و می تونستن شناسایی بکنن . ولی متاسفانه امروز صبح که من با خانواده صحبت می کردم یعنی به وقت محلی در تهران ساعت 8 صبح بود گفتن که دکتر ها قطع امید کردن و علتش این بوده که ایشون در شرائطی قرار گرفته که حتی کبدشون هم سرطان گرفته پوشش کامل داره و ریه ایشون هم آب آورده خونریزی معده داره و بطور کلی قطع امید کردن و تا این لحظه هم گفته بودن که معجزه هست که بیماری با چنین شرائطی بتونه بیش از چند روزی عمر بکنه و از این رو قطع امید که کردن باز هم اینها امیدوار بودن که بتونن با تزریق دارو و ترفند هایی که داشتند بتونن ایشون رو چند صباحی زنده نگه دارن . ولی ساعت 2:30 به وقت محلی تهران یعنی چهارشنبه که من تلفونی داشتند از محل بیمارستان اطلاع دادن که ایشون فوت کردن و به اصطلاح دار فانی را وداع کردن .

شهرام همایون :

" سالها  پیش شاید حدود 15 سال قبل خانم الهه همراه تعداد دیگری از هنرمندان از طرف انجمن هایی و بنیاد هایی دعوت به برگزاری کنسرت شدن خانم الهه بودن آقای ویگن بودن آقای عارف بودن آقای منوچهر سخائی بودن آقای امیر آرام بودن آقای مرتضی برجسته بودن و اینها رفتند و کنسرتهایی رو اجرا کردند . ت اونجایی که به من مربوط می شه و من در جریان مستقیم این مسئله بودم برخی از این هنرمندان مانند ویگن مانند الهه مانند مرتضی برجسته اینها برای انجام کنسرت رفته بودن و برخی دیگه البته به قبول بخش هنری هست . بعدش هم که معلوم شد این انجمن ها و این بنیاد ها وابسته هستند به شورای ملی مقاومت اینها رفتند و پیوستند و برخی از اونها هنوز هم در اون سازمان فعالیت دارند . و بعد هم خانم الهه چند سال قبل با یک مجله ای در ایران گفتگو کردن و یاد آور شدن که من اصلا اطلاعی از موضوع نداشتم و وقتی هم که مطلع شدم حتی دست مزدی هم که بابت این مسئله بود نگرفتم . شما در این زمینه تا چه اندازه ای اطلاعات دارید آقای یگانه ؟ "

فرامرز یگانه :

والا من به یاد دارم که ایشون اولین بار  که از طرف شورای مقاومت می خواستن یه کنسرت نوروزی بزارن ایشون و آقای مرتضی این کارو کردم اون زمان در شرق آمریکا . من به ایشون گفتم که این کار رو نکنن و دلایلی که ایشون داشتن دو تا دلیل داشتن یکیش این بودش که اولا به خاطر مردم چون فکر می کردن که تمام اعضای شورای مقاومت هم بچه های ایران هستن و اونها هم می تونن در جشن های مللی  از هنرمندای خودشون استفاده بکنن مورد دوم مسئله اقتصادی بود چون بالاخره این هنرمند ها بعد از 50 سال روی صحنه هنرنمایی کردن و اینکه احتیاج به حتی مطرح بودن رو به اصطلاح ما نیازش رو ببینیم خوب دوست می دارن که در صحنه باشن مطرح باشن اینها فراموش نشن و از نظر اقتصادی هم می تونه بسیار براشون مهم باشه . وعده هایی که داده بودن همچنان که شما هم گفته بودید شنیدم که ایشون هم همون پولی رو که قرار بوده به ایشون بدن ندادن و اینها می خواستن از نیروهای مانند اهه و مرضیه و ....  استفاده بکنن برای مقاصد سیاسی خودشون . از این رو الهه خیلی زرنگ تر از اینها بود ولی خوب کنجکاوی ای که در این باره داشت ایشون رفتن و تحقیقاتی کردن و خیلی زود متوجه شدن که آنچه را که می دیدن و می شنیدن کاملا صحت نداره ................ ولی دورادور که من با ایشون صحبت می کردم می گفتن که فقط من به خاطر مردم چون من 50 سال به خاطر مردم خوندم برای من فرق نمی کرد کدوم گروه سیاسی یا مقاومت باشه ....... چون مردم آمدن به خاطر مردم می خونم .. بدون مردم هنرمندان هنرمند نمی شن و ایشون این قول رو دادن اما خیلی زود خودشون رو کنار کشیدن و متوجه شدن که حقایق دیگری هست در داخل این گروه و وقتی به ایران رفتن در ابتدای کار کمی مورد سوال قرار گرفتن ولی متوجه شدن که ایشون نه تنها تمایلی به همکاری با این گروه نداشته بلکه افشا گری هایی که کردن کاملا نشانه پاکی ایشون در این زمینه بوده است .

خیلی سپاسگزار هستم جناب فرامرز یگانه عزیز  در واشنگتن . یکبار دیگه با فرامرز یگانه و همه ایرانیان و جامعه هنری تسلیت عرض می کنم . سلام من رو هم به آقای طالبی نژاد برسونید 

 تعدادی از ترانه ها به آهنگسازی همایون خرم که با صدای خانم الهه اجرا گشته :