برنامه کودک رادیو از خرداد ماه سال 1335 هـ . ش بوجود آمد که این برنامه  به مدت سه دقیقه  اجرا می گردید و به علت کمی وقت در آغاز  ایجاد این برنامه، موسیقی و ترانه برای کودکان اجرا نمی شد اما پس از گذشت حدود شش ماه  کم کم برای کودکان  برنامه های موسیقی ترتیب دادند و ارکستری که اهنگهای خوانندگان رادیو. را می نواخت در هفته یک بار برای کودکان موسیقی می زد و خوانندگان برنامه کودک سیما بینا،عهدیه، آلیس الوندی و هیلدا بودند.

ترانه های کودکان بدین گونه بود که اهنگی را یکی از خوانندگان رادیو خوانده بود ، می گرفتند و سپس روی آن ، شعری که مناسب کودکان باشد ، می گذاشتند مانند ترانه ای که پوران خوانده بود :

ای عشق من ای زیبا نیلوفر من                  در خواب نازی شب ها نیلوفر من

و بعد سیما بینا در برنامه کودک  آن را با این شعر که توسط پدرش سروده بود، خواند:

ای همدم من زیبا بزغاله من                 در خواب نازی شب ها بز غاله من

* من بطور غیر مستقیم با سیما بینا ارتباط دارم- ایشان بسیار  دوست دارند که ترانه های که در برنامه کودکان خوانده اند دوبازه بشنوند - اگر کسی ترانه ی از ایشان دارد با ما تماس بگیرد تا به خانم سیما بینا معرفی اش کنیم.

و یا اهنگی دیگر که باز هم پوران خوانده  و نام آن « شانه» است  و ملودی اصلی آن خارجی (عربی) بود:

بر گیسویت ای جان  کمتر زن شانه          چون در چین و شکنش دارد دل من کاشانه

و  باز هم سیما بینا خوانده بود :

زن بر کف دستم  کمتر ستاره             خانم ناظم به خدا دستم گنهی نداره

اما به علت آن که آهنگهای که برای خوانندگان بزرگسال ساخته شده بود ، مناسب حنجره ی کودکان نبود و خواندنش برای کودکان مشکل بود ، برخی ترانه سرایان و اهنگسازان به فکر افتادند  که اهنگهای  مناسب کودکان نسبت به وسعت صدا و قدرت خواننده ی کوچک بسازند . از اولین کسانی که دست به این کار زد نیکول الوندی پدر دو خواننده ی برنامه کودک به نام الیس و بلا بود که خود اهنگساز بود و شعر می سرود . او این ترانه ها را مناسب فکر و دید کودکان می ساخت . مثلاً عهدیه خواند:

 لبخندم لبخندم من لطف خداوندم           بر چهره گلرویان لبخندم لبخندم

یکی دیگر از ترانه های نیکول الوندی برای کودکان سروده ترانه ی « پیشی» بود که الیس خواند و اهنگ نیز از خود الوندی بود :

یک پیشی دارم ، خیلی قشنگه               موهاش رنگارنگ، مست ، ملنگه

هی میجه و اطوار می ریزه                واسه منم پیشی جونم خیلی عزیزه .....

ترانه پیشی با صدای آلیس و بلا(Mp3)

از سال 1340 هـ ش به بعد  ارکستر کودکان بوجود امد  و دیگر لازم نبود  ارکستر خوانندگان بزرگ  برای کودکان بنوازد بلکه ارکستری به وجود امد که فقط مخصوص کودکان بود  و با انان تمرین می کرد و به هنگام ظبط ترانه ، انان را همراهی می کرد و کمکم ترانه سازان دیگری امدند که فقط برای کودکان به طور مستقل آهنگ می ساختند و ترانه می سرودند که از جماه ان ها پس از نیکول الوندی ، معین افشار بود  که یا خودش شعر و آهنگ می ساخت  بر روی آن اهنگها ترانه های کودکانه می سرود از جمله ترانه ی « تجدیدی » که هیلدا الوندی (؟) آن را خواند.

بعد که این خوانندگان بزرگ تر شدند و ترانه های  دیگر خواندند. خوانندگان جدیدی امدند و جای انان را گرفتند. پس از ان رادیو و تلویزیون در برنامه های خاص کودکان، از صدای  خود کودکان استفاده کرد.

از زنانی که در زمینه ی موسیقی کودکان ترانه سایی می کردند می توان از پروین چهره نگار که خود یکی از مسولان برنامه کودکان رادیو بود و  کارمن  نام برد. دو نمونه از ترانه های معروف کودکان در ان زمان  عبارت بودند از :

« شکوفه  ی سفید» با اهنگ شورا میخائیلیا ن ، شعر پروین چهر نگار و صدای پروانه که بیت های آغازین ان چنین بود:

شکوفه ی سفیدم            عروس توی باغم

یه روز نسیم صحرا        آروم میاد سراغم

می ریزه با دست خود      گلبرگ های تن من

 و ترانه دیگر « عمو نوروز» با آهنگ  سلیمان اکبری، شعر کار من  و صدای چهار تن از خوانندگان برنامه کودک به نام های پروانه، سودابه ، دیبا و پوران با شعر :

عمو نوروز چه ماهی            این روزا تو راهی

همسفرت بلبله                   توی دستات سنبله

هر جا قدم می ذاری            گل و گیاه می کاری       

« ترانه عروسک من  با صدای آلیس و بلا- اجرار رادیو ایران »(Mp3)